Vlaming (86) fietste bijna honderdduizend kilometer op FLYER

“Na 95.000 kilometer wordt het stilaan tijd voor een nieuwe elektrische fiets, nietwaar?” De heer De Smet (86) uit het Vlaamse Meetjesland deed zichzelf deze maand een FLYER Upstreet5 7.23 D1 cadeau. Eentje met Enviolo-naaf en automatisch schakelsysteem. “Het was de fiets die nog bij de fietsenzaak in de showroom stond. Luxer dan dit kun je het volgens mij niet krijgen.”

De heer De Smet leidde altijd een druk bestaan. Totdat hij met pensioen ging en meer tijd voor zichzelf vond. In het fietsen vond hij zijn rust en uitdaging tegelijkertijd. Met een elektrische fiets reed hij nog niet; daarvoor voelde de Vlaming zich aanvankelijk nog te kwiek. Pas tien jaar geleden stapte hij over op de e-bike: een FLYER L9. “M’n gewone fiets heb ik toen aan de kinderen gegeven. Zij wisten daar wel raad mee”, vertelt de krasse tachtiger.

Honderd kilometer op een dag

“Toen ik net gepensioneerd was, ging ik met een groepje mannen fietsen. De meesten zijn wat ouder dan ik en zijn inmiddels niet meer in staat om te fietsen. Ik ben overgebleven en houd het nog altijd vol. Tot vier jaar geleden maakte ik ritten van soms wel honderd kilometer door Oost- en West-Vlaanderen en Brabant – niet dagelijks, hoor! Nu zijn de langste wat korter, maximaal zestig kilometer. Vaak rijd ik in m’n eentje, soms gaat m’n vrouw mee, als ik niet zo lang van huis wil.”

Vaste koffiestops

De heer De Smet kent de omgeving als zijn eigen broekzak. “Vroeger ging ik nog weleens op avontuur, maar nu heb ik veelal m’n vaste parcoursen. Soms ga ik in de voormiddag van huis en neem ik etenswaren voor de picknick mee. Aan het einde van de middag ben ik dan weer terug. Ook weet ik de koffiehuizen moeiteloos te vinden; ik blijf er hooguit vijftien minuten zitten voor een koffie en ga dan weer verder. Ik heb een gps mee, zodat ik onderweg niet kan verdwalen en altijd weer thuis kom.”

Fietsen geeft energie

Fietsen houdt hem lenig, vertelt de FLYER-fietser. “Ik ben met m’n vorige e-bike de kaap van 95.000 kilometer gepasseerd tijdens een ronde door de streek. Dan moet je wel heel wat kracht in je benen hebben. Ik voel me goed, ook al ben ik in de tussentijd verouderd en is er prostaatkanker bij mij vastgesteld. Soms voel ik me ’s ochtends wat moe. Toch stap ik dan op de fiets. Het klinkt misschien vreemd, maar onderweg verdwijnt de vermoeidheid. Het fietsen geeft mij veel energie.”